Σχολική και φοιτητική ζωή κοπέλας από το Καλαμπάκι τη δεκαετία του 1940- (Μαρτυρίες της κ.Γαρυφαλλιάς (Φούλας)Στράντζαλη για το Καλαμπάκι.)

Άνοιξαν πάλι τα σχολεία

-Το φθινόπωρο του 1944 άνοιξαν πάλι τα σχολεία της Μακεδονίας και της Θράκης, περιοχών που κατείχαν οι Βούλγαροι, μεταξύ των οποίων και το σχολείο μας στο χωριό μου, το Καλαμπάκι. Ένα σχολείο υπήρχε τότε: το 1ο Δημοτικό. Σχολείο, όπως ξαναείπα ωραίο, διώροφο, με πολύ μεγάλη αυλή, με σχολικό κήπο, με δενδροστοιχίες ολόγυρα, που την άνοιξη μας φιλοξενούσαν κάτω απ’ την παχιά σκιά τους. Μοσχοβολούσε ο τόπος όταν άνθιζαν εκείνες οι ακακίες.

Mαρτυρίες της κ. Γαρυφαλλιάς (Φούλας) Στράντζαλη για το Καλαμπάκι.

-Η κ. Γαρυφαλλιά Στράντζαλη (στο βαπτιστικό της καταγράφεται το όνομα της γιαγιάς της, Καρυοφυλλιά, ενώ οι συγγενείς και φίλοι τη φωνάζουν Φούλα) γεννήθηκε το 1933 στο Καλαμπάκι από γονείς πρόσφυγες, καταγόμενους από το Κρυόνερο Ανατολικής Θράκης. Πατέρας της ήταν ο Σωτήριος Στράντζαλης του Μιχαήλ, που πέθανε το 1941 κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής κατοχής, και μητέρα της η Κυράνθη (Κιαράνν’ για τις αδελφές της), θυγατέρα του Χρήστου Αντωνίου.