Σπήλαιο Μααρά - από τα θαύματα της φύσης, 25 χλμ. βορειοδυτικά της Δράμας.

-Το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο του κόσμου, βρίσκεται σε απόσταση περίπου 25 χμ βορειοδυτικά της Δράμας, στο δήμο Προσοτσάνης, δίπλα στο χωριό Πηγές. Η μοναδικότητά του οφείλεται στο ότι στο δάπεδό του κυλάει ο ποταμός Αγγίτης. Το σπήλαιο είναι επισκέψιμο σε μήκος 500 μέτρων, ενώ συνολικά εκτείνεται σε μήκος άνω των 21 χιλιομέτρων. Η ανακάλυψη του έγινε το 1978 από μία ομάδα Γάλλων σπηλαιολόγων, σε συνεργασία με την Ελληνική Σπηλαιολογική εταιρία.

Καλοκαιρινές αποδράσεις από το Καλαμπάκι-Δράμας.

-Μία από τις ωραιότερες παραλίες που βρίσκονται πολύ κοντά στο Καλαμπάκι-Δράμας, μόλις 35 χιλιόμετρα από την επαρχιακή οδό Άγιος Χριστόφορος-Καβάλας-Ελευθερούπολης-Ν.Περάμου είναι των Αμμολόφων.

-Η παραλία των Αμμολόφων έχει μήκος τριών (3) χλμ και συνδυάζει ψιλή άμμο με κρυστάλλινα πεντακάθαρα νερά.  Αυτό έχει ως συνέπεια να δημιουργεί στον επισκέπτη τη ψευδαίσθηση πως βρίσκεται σε κάποια εξωτική παραλία αλλά ίσως και στον παράδεισο! Κάτι τέτοιο όμως δεν υφίσταται, καθώς οι Αμμόλοφοι βρίσκονται μόλις ένα (1) χλμ από τη Νέα Πέραμο Καβάλας.

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος στα Λιμνά Καππαδοκίας.

-Η μεγαλύτερη εκκλησία χτισμένη ακριβώς στο κέντρο της μεγάλης πλατείας στις αρχές του 19^ου αιώνα. Βεβαίως σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες χτίστηκε στα πολύ παλαιά χρόνια, στην εποχή του Βυζαντίου, αλλά «ανακαινίστηκε  το 1847.[1]

-Επρόκειτο για  τρίκλιτη βασιλική, η οποία κάλυπτε τις ανάγκες των κατοίκων, μιας και σύμφωνα με τις υπάρχουσες μαρτυρίες μπορούσε να πάρει «ίσαμε τις δυο χιλιάδες άτομα».

Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών

Ναρκωτικά: Υπάρχει διέξοδος. Μάθε, Δράσε, Ζήσε

Η χρήση ναρκωτικών ουσιών έχει καταστεί μια θλιβερή πραγματικότητα. Χιλιάδες νέοι καθημερινά παγιδεύονται στον εφιάλτη των ναρκωτικών και οι λόγοι είναι πολλοί, με κυριότερο όμως την ελλιπή ενημέρωση.
Από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων των Συμβουλευτικών Κέντρων του ΚΕ.Θ.Ε.Α. για το έτος 2009, ο χρήστης ουσιών είναι κυρίως άνδρας (86,3%), περίπου 28 ετών, άνεργος και διαμένει με την γονική του οικογένεια (71%). Κατά κύριο λόγο είναι Έλληνας (94,2%) που έχει εγκαταλείψει το σχολείο περίπου στα 15 και η πρώτη του επαφή με τις ουσίες (ινδική κάνναβη) έγινε σε ηλικία 16 ετών.
Πολύ σύντομα, περίπου στα 19, ξεκινά η χρήση της κυρίας ουσίας εξάρτησης που είναι για τους περισσότερους η ηρωίνη (79,6%).
Διαφοροποίηση παρατηρείται σε σχέση με το παρελθόν στον τρόπο χρήσης της ουσίας, καθώς κυριαρχεί πλέον η εισπνεόμενη από τη μύτη (64,8%), επειδή ενέχει λιγότερους κινδύνους για την υγεία του χρήστη. Ωστόσο οι ειδικοί εκτιμούν ότι η τάση αυτή μπορεί να ανατραπεί και να αυξηθούν και πάλι τα ποσοστά ενέσιμης χρήσης, μαζί με τους κινδύνους για την υγεία και τη ζωή των εξαρτημένων ατόμων.
Σημαντικό ποσοστό εξαρτημένων ατόμων δεν έχει υποβληθεί ποτέ σε έλεγχο για μολυσματικές ασθένειες, με αποτέλεσμα όταν απευθύνονται στα προγράμματα απεξάρτησης να διαπιστώνεται ότι το 30,9% πάσχει από ηπατίτιδα C.
Τέλος, επτά στους δέκα χρήστες έχουν συλληφθεί τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους, ενώ τέσσερις στους δέκα έχουν τουλάχιστον μία καταδίκη.
Αξιοποιώντας εμπεριστατωμένες πληροφορίες απο το ΚΕΘΕΑ και τον ΟΚΑΝΑ, το Health.in.gr συμμετέχει ενεργά στις προσπάθειες της Πολιτείας και κάνει τη δική του προσπάθεια ενημέρωσης των πολιτών σχετικά με τα δημοφιλή ναρκωτικά και τις επιδράσεις τους στον ανθρώπινο οργανισμό.

Τα ναρκωτικά είναι ουσίες που προκαλούν ισχυρή εξάρτηση εξαιτίας της επίδρασής τους σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου. Υπάρχουν νόμιμες και παράνομες ναρκωτικές ουσίες. Οι νόμιμες περιλαμβάνουν συνταγογραφούμενα φάρμακα, όπως είναι η μορφίνη, τα ηρεμιστικά κ.ά., ενώ οι παράνομες περιλαμβάνουν την ηρωίνη, την κοκαΐνη, την κάνναβη, το LSD, το ecstasy, τις αμφεταμίνες και το κρακ.
Οι αντιλήψεις που ίσχυαν παλιότερα σχετικά με τα ναρκωτικά, το χρήστη και τη θεραπεία υπόκεινται σε συνεχή αναθεώρηση. Μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα εξαρτημένα άτομα διέπονταν από ανηθικότητα και έλλειψη αυτοπεποίθησης. Ευρήματα σύγχρονων ιατρικών ερευνών -τα οποία καταδεικνύουν τη δράση των ναρκωτικών ουσιών στον εγκέφαλο- ανέτρεψαν αυτή την πεποίθηση, υποστηρίζοντας ότι η εξάρτηση από τα ναρκωτικά θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως πάθηση.

Ποια είναι τα συμπτώματα που εμφανίζει ο χρήστης;

Η χρήση ναρκωτικών ουσιών διαταράσσει τη λειτουργία εγκεφαλικών περιοχών που είναι κρίσιμες για την κίνηση, τη μνήμη, τη μάθηση, την κρίση και τον αυτοέλεγχο. Για το λόγο αυτό, οι έφηβοι που κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών αντιμετωπίζουν προβλήματα στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον, έχουν κακή ακαδημαϊκή επίδοση, παρουσιάζουν προβλήματα υγείας (καθώς και ψυχολογικά προβλήματα), ενώ επιπλέον, σε μεγάλο ποσοστό, παρουσιάζουν παραβατική συμπεριφορά. Οι ενήλικες χάνουν την ικανότητα να σκέφτονται ξεκάθαρα, να θυμούνται, να συγκεντρώνονται και να αποδίδουν στην εργασία τους, ενώ συχνά επιδεικνύουν κακή κοινωνική συμπεριφορά και δεν διατηρούν καλές διαπροσωπικές σχέσεις. Η χρήση ναρκωτικών ουσιών (παράνομων ή μη), όμως, βλάπτει και το έμβρυο, καθώς μπορεί να προκαλέσει πρόωρο τοκετό και να επηρεάσει αρνητικά την πνευματική ανάπτυξη του παιδιού, όπως και τη μετέπειτα συμπεριφορά του.

Πότε ένα άτομο θεωρείται εξαρτημένο;

Τα άτομα που κάνουν χρήση υποκινούνται από την «επιθυμία» να νιώσουν καλύτερα, να βιώσουν ένα διαφορετικό συναίσθημα, να αποδώσουν καλύτερα, να ικανοποιήσουν την περιέργειά τους ή απλά να κάνουν ό,τι και οι υπόλοιποι. Η εξάρτηση είναι αποτέλεσμα ενός συνόλου ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων και γίνεται αντιληπτή όταν ένα εξαρτημένο άτομο παρουσιάζει ανοχή στη δόση που ήδη λαμβάνει (με αποτέλεσμα να θέλει παραπάνω για να νιώσει κάτι διαφορετικό), έντονη ψυχολογική εξάρτηση, συμπτώματα στερητικού συνδρόμου, προβληματική συμπεριφορά που επηρεάζει τον ίδιο και το οικογενειακό ή φιλικό περιβάλλον του, απουσία αυτοελέγχου και ελέγχου της χρήσης, αύξηση της συχνότητας και της ποσότητας των δόσεων, έκθεση της υγείας του σε κίνδυνο, εμπλοκή σε παράνομες δραστηριότητες (σε περίπτωση που δεν μπορεί να εξασφαλίσει τη δόση του με άλλο τρόπο).

Πώς αντιμετωπίζεται;

Παλαιότερα οι επιστήμονες πίστευαν ότι η αποτελεσματικότητα της θεραπείας κρινόταν από το αν ο εξαρτημένος ξεκινούσε τη θεραπεία οικειοθελώς. Πλέον και αυτή η πεποίθηση εξετάζεται, καθώς διαπιστώνεται ότι και η επιβεβλημένη θεραπεία μπορεί να είναι αποτελεσματική. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει εγκλεισμό του εξαρτημένου σε κέντρο απεξάρτησης, επισκέψεις σε κέντρο απεξάρτησης ή επισκέψεις σε κάποιον ειδικό και λήψη φαρμάκων για την ύφεση των στερητικών συμπτωμάτων. Η επιτυχία της προσπάθειας εξαρτάται από το χρήστη, ο οποίος όμως χρειάζεται τη στήριξη του άμεσου οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος.

Τι είδους επιπλοκές μπορεί να παρουσιαστούν;

Η έγκαιρη απεξάρτηση είναι ζωτικής σημασίας, καθώς μακροπρόθεσμα ο χρήστης δεν κινδυνεύει μόνο από μολυσματικές ασθένειες, όπως το AIDS, οι ηπατίτιδες κ.ά., αλλά κινδυνεύει να εμφανίσει μακροχρόνιες επιπλοκές, όπως ανεπάρκεια πνευμόνων, καρδιοπάθειες, εγκεφαλικό, καρκίνο και πνευματικές διαταραχές. Επιπλέον, κάποιες ναρκωτικές ουσίες, όπως οι εισπνεόμενες, μπορεί να βλάψουν ή να καταστρέψουν νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου ή του περιφερικού νευρικού συστήματος. Πέραν αυτών όμως, η χρήση ναρκωτικών ουσιών μπορεί να επιφέρει το θάνατο.

Πώς μπορεί να προληφθεί;

Η αποτελεσματικότερη δράση ενάντια στα ναρκωτικά, όπως και σε κάθε άλλη παρόμοια περίπτωση εξάρτησης, είναι η πρόληψη. Ο προγραμματισμός της δράσης για την επίτευξη της πρόληψης δομείται τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο. Η τοπική κοινότητα οφείλει να παρέχει συμβουλευτική υποστήριξη μέσω της σύστασης κέντρων πρόληψης και να συνεργάζεται με τα σχολεία, προκειμένου να πραγματοποιούνται σχετικά εκπαιδευτικά προγράμματα για την έγκαιρη και σωστή ενημέρωση τόσο των εφήβων όσο και των γονιών.

Τι συμβαίνει στην Ελλάδα

• Τα ευρήματα στατιστικής έρευνας της «Ετήσιας Έκθεσης για την κατάσταση όσον αφορά στα Ναρκωτικά» (Ε.Κ.ΤΕ.Π.Ν., 2005), έδειξαν αύξηση του αριθμού των εφήβων χρηστών, παρά το ότι από το 1998 καταγράφεται μείωση της χρήσης στο γενικό πληθυσμό
• Τα ευρήματα της έρευνας ESPAD, που πραγματοποιήθηκε σε μαθητές το 2003, έδειξαν ότι ένας στους δέκα εφήβους ηλικίας 13-18 ετών, είχε κάνει χρήση παράνομης ουσίας έστω και μία φορά στη ζωή του
• Από τα ευρήματα διαπιστώθηκε ότι η χρήση αυξάνεται με την ηλικία, καθώς το ποσοστό των εφήβων ηλικίας 13-14 ετών που είχαν δοκιμάσει παράνομες ουσίες ήταν 3,5%, ενώ στις ηλικίες 15-16 και 17-18 ετών ήταν 7,6% και 19,7%, αντίστοιχα
• Η κύρια ουσία εξάρτησης στην Ελλάδα είναι η ηρωίνη
• Το 90% της ηρωίνης που διακινείται στην Ελλάδα προέρχεται από το Αφγανιστάν, ωστόσο μεγάλες ποσότητες ηρωίνης, αλλά και τα μεγαλύτερα φορτία κάνναβης, εισάγονται από την Αλβανία.

health.in.gr

ΔΡΑΜΑ-ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ

Η Ιστορία της Δράμας

Ο φυσικός πλούτος της πόλης σε άφθονα τρεχούμενα νερά δεν άφησε ασυγκίνητο κανέναν στο πέρασμά του από αυτήν την περιοχή. Τόσο ο προϊστορικός άνθρωπος όσο και εκείνος των ιστορικών χρόνων οργάνωσαν τη ζωή τους κοντά στο υγρό στοιχείο, καθιστώντας την περιοχή των νερών συνδετικό παράγοντα της μακραίωνης παρουσίας του ανθρώπου στη σημερινή πόλη. Η αρχαιότερη μόνιμη ανθρώπινη εγκατάσταση στη θέση της σημερινής πόλης της Δράμας εντοπίστηκε έπειτα από συστηματική ανασκαφική έρευνα στον προϊστορικό οικισμό του "Αρκαδικού", νότια του πάρκου της Αγίας Βαρβάρας. Ο νεολιθικός αυτός οικισμός αποτελεί τον πρώτο οικιστικό πυρήνα της σημερινής πόλης από τα μέσα της 6ης χιλιετίας π.Χ.

Η ζωή στον οικισμό συνεχιζόταν στην πρώιμη εποχή του Χαλκού και σποραδικά στους ιστορικούς χρόνους. Ο πυρήνας όμως του αρχαίου οικισμού από τους υστεροκλασικούς χρόνους, σύμφωνα με τα ανασκαφικά δεδομένα, βρισκόταν εσωτερικά του βυζαντινού περιβόλου των τειχών της Δράμας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η έκταση του αρχαίου οικισμού ταυτιζόταν με αυτήν του βυζαντινού φρουρίου.

Η έκταση του αρχαίου οικισμού, με την πιθανή ονομασία "Δραβήσκος", θα μπορούσε να οριστεί στα ανατολικά από την περιοχή των δικαστηρίων, στα δυτικά από το συνοικισμό της Νέας Κρώμνης, στα βόρεια από την περιοχή "Αμπέλια" και στα νότια από τις πηγές της Αγίας Βαρβάρας. Πολύτιμες πληροφορίες για την τοπογραφία της περιοχής αντλούνται από τα κινητά αρχαιολογικά ευρήματα που εντοπίσθηκαν σε τάφους, σπίτια και κτίρια στην πόλη της Δράμας. Η συνεχής κατοίκηση στην περιοχή αυτή κατά τους βυζαντινούς, μεταβυζαντινούς χρόνους και το πέρασμα διαφόρων κατακτητών κατέστρεψαν αξιόλογα στοιχεία της προηγούμενης ζωής του τόπου. Η σημερινή πόλη, κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, υπήρξε σημαντικός σταθμός οδικού δικτύου μέσα στην εκτεταμένη αποικία των Φιλίππων με το όνομα "Daravescos". Από το πλήθος των θεών του ελληνορωμαϊκού πανθέου και των τοπικών θεών που λατρεύονταν στην περιοχή ξεχωρίζει ο Διόνυσος. Η λατρεία του θεού της αμπέλου και του κρασιού συνεχίστηκε μέχρι τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους και ταυτίστηκε με την λατρεία του ρωμαϊκού θεού "Liber Pater". Σε αναθηματικές επιγραφές που εντοπίσθηκαν στην ευρύτερη περιοχή της Δράμας, αναφέρεται η ύπαρξη ιερού του Διονύσου ήδη από τους ελληνιστικούς χρόνους, χωρίς όμως να έχει βρεθεί η θέση του. Στην παλαιοχριστιανική εποχή (4ος-7ος μ.Χ. αι.) η Δράμα είναι ένας μικρός οχυρωμένος οικισμός, που καταλαμβάνει την ίδια περιοχή με εκείνον από τα τέλη της κλασικής περιόδου. Αποτελώντας τον πιο σημαντικό οικισμό απ' όλους του εύφορου κάμπου των Φιλίππων, ανήκει διοικητικά στην εδαφική επικράτεια ("territorium") της ρωμαϊκής αποικίας των Φιλίππων, της λεγόμενης "Αυγούστας Ιουλίας Φιλιππικής"

Η τελευταία ιδρύεται μετά την κοσμοϊστορική για την εξέλιξη του ρωμαϊκού κράτους μάχη των Φιλίππων, το έτος 42 μ.Χ., και εκτείνεται σε ολόκληρο το σημερινό νομό Καβάλας, μαζί με μεγάλα τμήματα των νομών Σερρών και Δράμας.

Η αποικία έγινε οικουμενικά γνωστή με το πέρασμα του αποστόλου Παύλου και της συνοδείας του από τους Φιλίππους, το χειμώνα του έτους 49 μ.Χ., και την ίδρυση της πρώτης χριστιανικής εκκλησίας. Η χριστιανική κοινότητα των Φιλίππων εξελίσσεται βαθμιαία σε λαμπρή μητρόπολη της νέας θρησκείας με πολλές επισκοπές. Στη μητρόπολη αυτήν υπάγεται το οχυρωμένο "άστυ" της Δράμας, του οποίου η έκταση προσεγγίζει την προστατευόμενη περιοχή με το σωζόμενο βυζαντινό τείχος. Στη μεσοβυζαντινή εποχή (9ος - αρχές 13ου μ.Χ. αι.) η Δράμα αναπτύσσεται σε ισχυρό Κάστρο με στρατηγική σημασία και ζωηρό εμπορικό ενδιαφέρον, ενώ εξακολουθεί να υπάγεται στους Φιλίππους από διοικητική και εκκλησιαστική άποψη. Είναι περιτειχισμένη περιοχή σ' οχυρό υψίπεδο, με έκταση γύρω στα σαράντα στρέμματα και πληθυσμό 1500-2000 κατοίκους, όπου εδρεύει στρατιωτικός διοικητής για τον έλεγχο της γύρω περιοχής. Από το τέλος της περιόδου σώζονται σε γραπτές πηγές οι ονομασίες "Darma" (1172) και "Dramme" (1206) για το Κάστρο, που συνδέονται με την πιθανή αρχαία ονομασία αλλά και τη σημερινή. Σε όλη την υστεροβυζαντινή περίοδο (αρχές 13ου μ.Χ. αι. - 1453) η Δράμα αλλάζει συνεχώς κυρίαρχους, όπως όλες οι βυζαντινές επαρχίες.

Το 1204 περνά στα χέρια των Λατίνων, το 1223-1224 κατακτιέται από τον Θεόδωρο Α΄ Κομνηνό Δούκα, αυτοκράτορα της Θεσσαλονίκης, το 1230 καταλαμβάνεται από τον τσάρο της Βουλγαρίας Ιωάννη Ασέν Β΄, ενώ τα έτη 1242-1243 και το 1246 επανήλθε στους Βυζαντινούς, όταν ο Ιωάννης Βατάτζης ανακατέλαβε την ανατολική Μακεδονία.

Στο πρώτο μισό του 14ου αι. υφίσταται τις ταραχές και τις συγκρούσεις των βυζαντινών εμφυλίων πολέμων, μεταξύ των δύο Ανδρονίκων Β΄ και Γ΄ των Παλαιολόγων (1321-1328) και κατόπιν μεταξύ του Ιωάννη Καντακουζηνού με μέλη της δυναστείας των Παλαιολόγων (1341-1347). Στα χρόνια αυτά η Δράμα υπήρξε τόπος παραμονής και αναψυχής της αυτοκράτειρας Ειρήνης Μομφερρατικής, συζύγου του Ανδρόνικου Β, η οποία πέθανε και ενταφιάστηκε στο Κάστρο την πρώτη εικοσαετία του 14ου αι. Ως αρχιεπισκοπή, εξαρτημένη από τη μητρόπολη των Φιλίππων, η Δράμα εμφανίζεται για πρώτη φορά στη βασιλεία του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου (1258-1282). Αυτήν την εποχή ακριβώς θεωρείται ότι αναπτύχθηκε σε σημαντικό εκκλησιαστικό και στρατιωτικό κέντρο.

Κατά τα έτη 1344-1345 κατακτήθηκε από τον Σέρβο κράλη Στέφανο Δουσάν. Ανακαταλαμβάνεται το έτος 1371 από τον Μανουήλ Παλαιολόγο και παραμένει στη βυζαντινή αυτοκρατορία μέχρι την οθωμανική κατάκτηση το 1383. Μετά την κατάληψη της Δράμας από τους Οθωμανούς το 1383, η πόλη εξακολουθεί να αποτελεί ένα μικρό κάστρο στην επικράτεια του σουλτάνου, αποκομμένο τόσο από την Πόλη, μέχρι την Άλωση του 1453, όσο και από τη Θεσσαλονίκη, μέχρι την κατάληψή της το 1430. Σταδιακά, το χριστιανικό στοιχείο, που αποτελούσε το 80% του πληθυσμού της πόλης ακόμη και στα μέσα του 15ου αι., συρρικνώνεται εξαιτίας της φυγής στα ορεινά και ανέρχεται μόλις στο 40% στα μέσα του 16ου αι., ενώ αυξάνεται συνεχώς το μουσουλμανικό στοιχείο που καταλαμβάνει μεγάλη περιοχή μέσα στο άλλοτε χριστιανικό κάστρο. Η βαριά φορολογία, η κακοδιοίκηση των αγάδων και τα συχνά κρούσματα ληστείας προκαλούν αίσθημα ανασφάλειας στους κατοίκους και καθυστέρηση στην ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας, μέχρι τις αρχές του 18ου αι. Ωστόσο, τα όρια της πόλης επεκτείνονται και έξω από τα παλαιά βυζαντινά τείχη, στο "Βαρόσι", για να δημιουργηθούν νέες μουσουλμανικές συνοικίες, όπως μαρτυρεί και ο οθωμανός περιηγητής Τσελεμπή. Ανάμεσα στη χριστιανική και στη μουσουλμανική περιοχή, ήδη στα μέσα του 17ου αι., έχει διαμορφωθεί η αγορά γύρω από το χείμαρρο που διέσχιζε άλλοτε το κέντρο της. Μέσα στο 18ο αι., όμως, η ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής συνοδεύεται από τη λειτουργία μικρών βιοτεχνιών στην πόλη, δίνοντας νέα πνοή στην εμπορική κίνηση. Σύμφωνα με τα στοιχεία άλλων περιοχών της Μακεδονίας, μπορούμε να υποθέσουμε πως αυξάνεται ο πληθυσμός και στη Δράμα, κυρίως ανάμεσα στους μουσουλμάνους, ενώ μεγαλώνουν και οι μουσουλμανικές συνοικίες έξω από τα τείχη. Ωστόσο, η κακοδιοίκηση και η φορολόγηση των κατοίκων από τους ισχυρούς γαιοκτήμονες δεν επιτρέπουν την οικονομική εξέλιξη της πόλης.

Αν και η Δράμα αποτελεί, στα μέσα του 19ου αι., την πρωτεύουσα μεγάλης περιφέρειας στην οποία έχουν την έδρα τους οι διοικητικές αρχές, ο στρατός και τα δικαστήρια, δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το λιμάνι της Καβάλας ως διαμετακομιστικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Σοβαρή αλλαγή σημειώνεται στην πόλη μετά το 1870, όταν η παραγωγή και το εμπόριο καπνού προκαλούν την αύξηση του πληθυσμού και την ενίσχυση της εμπορικής κίνησης. Η λειτουργία του σιδηρόδρομου από το 1895 και η βελτίωση του οδικού δικτύου προς το λιμάνι της Καβάλας συνδέουν τη Δράμα με τα μεγάλα κέντρα της αυτοκρατορίας και τους θαλάσσιους δρόμους του εμπορίου. Μεγάλοι καπνεμπορικοί οίκοι ιδρύουν παραρτήματα στη Δράμα, κτίζονται καπναποθήκες, λειτουργούν τραπεζικά γραφεία και η Αγγλία ανοίγει υποπροξενείο στην πόλη. Σύντομα δημιουργούνται νέες συνοικίες γύρω από τα νερά της Αγίας Βαρβάρας και δυτικά της τειχισμένης περιοχής, για να καλύψουν τις ανάγκες των 6.000-7.000 κατοίκων. Οι νέοι κάτοικοι, μουσουλμάνοι, χριστιανοί και Εβραίοι, συγκροτούν ξεχωριστούς οικιστικούς πυρήνες σύμφωνα με τα πρότυπα της οθωμανικής περιόδου. Οι χριστιανοί, που ενισχύονται συνεχώς με οικογένειες από τη Δυτική Μακεδονία και ιδιαίτερα την Ήπειρο, αριθμούν τουλάχιστον 200 οικογένειες το 1880 και βρίσκονται μέσα στα παλαιά τείχη και νότια αυτής της περιοχής στην Αγία Βαρβάρα. Οι μουσουλμάνοι είναι συγκεντρωμένοι δυτικά της αγοράς και οι Εβραίοι εγκαθίστανται στην περιοχή των νερών της Αγίας Βαρβάρας. Στα νέα δημόσια κτίρια της πόλης και στις ιδιωτικές κατοικίες αποτυπώνονται η οικονομική ευρωστία και οι επιδράσεις των ευρωπαϊκών προτύπων. Η ελληνική κοινότητα διακρίνεται, από το 1870 μέχρι την απελευθέρωση, για την οικονομική της ανάπτυξη, τη συγκρότηση φιλεκπαιδευτικών συλλόγων, την ανοικοδόμηση εκπαιδευτηρίων και τα φιλανθρωπικά της σωματεία. Στις αρχές του 20ού αι., όταν ο πληθυσμός ανέρχεται ήδη σε 14.000 ανθρώπους και συνεχίζεται η οικονομική πρόοδος, σημειώνονται στην πόλη σποραδικά βίαια επεισόδια ενός ακήρυχτου πολέμου, του Μακεδονικού Αγώνα.

Ο Μητροπολίτης Δράμας Χρυσόστομος, οι δημογέροντες και ο λαός οργανώνουν την άμυνα της ελληνικής κοινότητας.

Μετά την ταραχώδη εποχή του Μακεδονικού Αγώνα και της πρώτης βουλγαρικής κατοχής, η πόλη απελευθερώνεται από τον ελληνικό στρατό την 1η Ιουλίου 1913, ύστερα από 540 χρόνια ξένης κατοχής. Αφού μεσολάβησε η οδυνηρή εμπειρία της δεύτερης βουλγαρικής κατοχής, οι τρεις θρησκευτικές ομάδες της πόλης σταδιακά συγκροτούν πολυθρησκευτικές συνοικίες, κυρίως στο σημερινό εμπορικό κέντρο. Τελικά, η Δράμα αποκτά οριστικά ελληνικό χαρακτήρα με την ανταλλαγή των πληθυσμών σύμφωνα με τη συνθήκη της Λωζάννης του 1923. Οι πρόσφυγες του Πόντου, των δυτικών παραλίων της Μικράς Ασίας και της Θράκης θα αλλάξουν ριζικά την εικόνα της μετά την εγκατάστασή τους, δημιουργώντας πολλές προσφυγικές συνοικίες περιμετρικά του παλαιότερου πυρήνα της πόλης και τονώνοντας την κίνηση στην αγορά. Η Δράμα έχει 32.000 κατοίκους το 1928, έχοντας επιτύχει το διπλασιασμό του αριθμού τους μόλις σε μια δεκαετία με σημαντική αρμενική και εβραϊκή κοινότητα.Το εμπορικό κέντρο μετατοπίζεται οριστικά δυτικότερα και βόρεια του παλαιού, ενώ σύμβολο της σύγχρονης ιστορίας της πόλης γίνονται οι καπναποθήκες στην περιοχή της Αγίας Βαρβάρας, θυμίζοντας περιόδους ευημερίας των κατοίκων χάρη στο εμπόριο καπνού του μεσοπολέμου.

Η πόλη θα γνωρίσει για μια ακόμη φορά, το 1941, την εμπειρία της ξένης κατοχής, που σημαδεύεται από την έξοδο πολλών κατοίκων προς τη Θεσσαλονίκη και τη μαζική σφαγή εκατοντάδων πολιτών στις 29 Σεπτεμβρίου 1941, ύστερα από εξέγερση στην περιοχή. Την ίδια περίοδο, το Μάρτιο του 1943, όλοι οι Εβραίοι της Δράμας συγκεντρώνονται από τις αρχές κατοχής σε καπναποθήκη της πόλης και οδηγούνται στο ναζιστικό στρατόπεδο της Τρεμπλίνκα στην Πολωνία για μαζική εξόντωση. Μεταπολεμικά, η Δράμα αποτελεί το διοικητικό, οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο του νομού. Η συγκέντρωση των δραστηριοτήτων στην πόλη ευνοεί την ανάπτυξή της, καθώς ο πληθυσμός αυξάνεται από νέους ανθρώπους της περιφέρειας, Έλληνες της διασποράς και οικονομικούς μετανάστες. Εξάλλου, η σύνδεσή της με δίκτυα πόλεων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και η επικείμενη διάνοιξη των συνόρων με τη Βουλγαρία θα δώσουν νέες προοπτικές στον τόπο.

ΦΤΕΛΙΑ-ΔΡΑΜΑΣ

Η Φτελιά είναι χωριό του νομού Δράμας με 981 κατοίκους κατά την απογραφή του 2001. Βρίσκεται 9 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας του νομού Δράμα. Ανήκει στο Δήμο Καλαμπακίου με έδρα το Καλαμπάκι. Οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού είναι απόγονοι προσφύγων από τον Πόντο, την Ανατολική Θράκη και την Ανατολική Ρωμυλία. Έχει δημοτικό σχολείο, το οποίο όμως υπολειτουργεί λόγω έλλειψης ικανού αριθμού μαθητών. Οι κάτοικοι είναι κυρίως αγρότες που καλλιεργούν καπνά και βαμβάκι. Διαθέτει ομάδα ποδοσφαίρου, τον Άρη Φτελιάς που μετέχει στο τοπικό πρωτάθλημα του νομού Δράμας. Στον οικισμό εικάζεται ότι υπήρχε ρωμαϊκή κώμη. Ανακαλύφθηκαν επιγραφές που δείχνουν ότι ο οικισμός αυτός υπαγόταν στην ρωμαϊκή αποικία των Φιλίππων.

Κάθε χρόνο το τελευταίο Σάββατο πριν την Καθαρά Δευτέρα αναβιώνει το έθιμο της Μπουμπούνας. Ένα έθιμο που οφείλει την προέλευση του στο ερχομό των προσφύγων από την Ανατολική Θράκη γύρω στο 1926. Το έθιμο έχει σαν σκοπό το καλωσόρισμα της Άνοιξης και την αρχή της σποράς της γης με ελπίδες για μια καλή σοδιά. Το έθιμο έχει ως εξής: μέρες πριν το Σάββατο, οι κάτοικοι συλλέγουν και συγκεντρώνουν στην πλατεία του χωριού παλιά ξύλα, στρώματα από άχυρο, ψάθες και άχρηστα τσουβάλια.

Το βράδυ του Σαββάτου βάζουν φωτιά σε αυτά τα υλικά και αρχίζει η μπουμπούνα. Στο έθιμο συμμετέχουν όλοι οι κάτοικοι αλλά κυρίως τα νέα παλικάρια που με τα άλματα πάνω από τη φωτιά προσπαθούν να εντυπωσιάσουν τις κοπέλες του χωριού. Μετά από τα άλματα ακολουθούν κυρίως Θρακιώτικοι χοροί γύρω από την φωτιά από τα χορευτικά συγκροτήματα του Πολιτιστικού Συλλόγου Φτελιάς αλλά και από πλήθος κόσμου. Ακολουθεί προσφορά σε όλους Θρακιώτικου λουκάνικου και κόκκινου κρασιού από τον πολιτιστικό σύλλογο Φτελιάς.

Με ανάλογη λαμπρότητα γιορτάζεται και η γιορτή των Αγίων Ταξιαρχών στις 8 Νοεμβρίου. Παραμονή της εορτής γίνεται περιφορά της εικόνας με συνοδεία της φιλαρμονικής του Δήμου. Ακολουθεί Μέγας πανηγυρικός εσπερινός στον Ιερό Ναό Αγίων Ταξιαρχών, μετά το πέρας του οποίου ακολουθούν παραδοσιακοί χοροί από τα τμήματα των Πολιτιστικών Συλλόγων του Δήμου. Ανήμερα της εορτής γίνεται η καθιερωμένη Θεία Λειτουργία. Κατόπιν προσφέρεται σε όλους τους παρευρισκομένους το παραδοσιακό φαγητό «Κουρμπάνι». Αυτό είναι βρασμένο κρέας από μόσχο το οποίο μαγειρεύεται με ρύζι.

ΚΑΛΑΜΠΑΚΙ-ΔΡΑΜΑΣ

To Καλαμπάκι είναι χωριό του νομού Δράμας με περίπου 3,500 μόνιμους κατοίκους. Βρίσκεται 13χμ νότια της Δράμας, πρωτεύουσας του νομού. Το Καλαμπάκι είναι η πρωτεύουσα του δήμου Καλαμπακίου, στον οποίο υπάγονται επίσης τα χωριά Φτελιά, Αγία Παρασκευή, Καλαμώνας και Νεροφράκτης. Στην πλειονότητά τους οι κάτοικοί του είναι απόγονοι προσφύγων κυρίως από τον Πόντο, την Ανατολική Θράκη (κυρίως από το χωριό Κρυόνερο) και τη Μικρά Ασία (κυρίως από την Καππαδοκία, τουρκόφωνοι ορθόδοξοι χριστιανοί, γνωστοί και ως Καραμανλήδες) που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους όταν υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάνης (1923). Κάθε χρόνο στις 18 Ιανουαρίου, την ημέρα του Αγίου Αθανασίου γιορτάζεται το κουρμπάνι, ένα έθιμο που έφεραν οι πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. Οι κάτοικοι του Καλαμπακίου (Καλαμπακιώτες ή Καλαμπακινοί) ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Το Καλαμπάκι διαθέτει δύο δημοτικά σχολεία και ένα γυμνάσιο-λύκειο. Η ποδοσφαιρική ομάδα του Καλαμπακίου ΑΕΚ (Αθλητική Ένωση Καλαμπακίου) αγωνίζεται στην Δ΄Εθνική Κατηγορία (σεζόν 2009-2010). Γήρανση του πληθυσμού, υπογεννητικότητα, υψηλή ανεργία και κατά συνέπεια μετανάστευση των όλο και λιγότερων νέων στα αστικά κέντρα είναι τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Καλαμπάκι.

Η Δράμα είναι η πρωτεύουσα του νομού Δράμας της ανατολικής Μακεδονίας. Πρόκειται για πόλη με μακρά ιστορία, καθώς κατοικήθηκε ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους, που έχει σήμερα 42.501 κατοίκους (απογραφή 2001).
[Ιστορία
Ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους στην περιοχή Δράμας φαίνεται πως κατοικήθηκε ο οικισμός Αρκαδικού. Προς το τέλος των κλασικών ή στις αρχές της ελληνιστικών χρόνων (τέλη 4ου ή αρχές 3ου π.Χ. αι.) στη θέση της Δράμας δημιουργήθηκε πολίχνη, οι κάτοικοι της οποίας καλλιεργούσαν την άμπελο και λάτρευαν τον θεό Διόνυσο σε ιδιαίτερο ιερό. Η πολίχνη παρέμεινε δραστήρια και κατά τους ρωμαϊκούς και τους βυζαντινούς χρόνους. Κατελήφθη από τους Οθωμανούς το 1371 (ή το 1383) και περιήλθε στους Βουλγάρους κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο (Οκτώβριος 1912). Απελευθερώθηκε την 1 Ιουλίου του 1913, στη διάρκεια του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου. Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο (το 1916) καταλήφθηκε ξανά από τους Βουλγάρους, οι οποίοι απεχώρησαν το 1918 με την λήξη του πολέμου.
Με την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941 γερμανικά και βουλγαρικά στρατεύματα κατέλαβαν την Ανατολική Μακεδονία. Οι Βούλγαροι ξεκίνησαν τότε συστηματική επιχείρηση εκβουλγαρισμού του πληθυσμού της Δράμας και της περιοχής της, η οποία όμως συνάντησε τη σθεναρή αντίδραση των κατοίκων της. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1941, με αφορμή επιθέσεις ανταρτών εναντίον Βουλγάρων σε χωριά της Δράμας, οι βουλγαρικές δυνάμεις κατοχής εφάρμοσαν σκληρά αντίποινα στη Δράμα, το Δοξάτο και τα χωριά Χωριστή, Κύργια, Κουδούνια, Προσοτσάνη και αλλού. Οι Βούλγαροι εγκατέλειψαν τη Δράμα τον Οκτώβριο του 1944.
] Αξιοθέατα
Βυζαντινά τείχη στην Δράμα.
• Αρχαιολογικό μουσείο.
• Κορύλοβος.
• Εκκλησιαστικό Μουσείο Μητροπόλεως Δράμας.
• Πάρκο αγαλμάτων Διοικητηρίου.
• Πηγές της Αγίας Βαρβάρας.
• Δημοτικός κήπος (άγαλμα της Ελευθερίας - καπναποθήκη του Ελβετοεβραίου καπνεμπόρου Eρμαν Σπήρερ από το 1925).
• «Ο μύλος των Ζώνκε», παλιός μουσουλμανικός μύλος, με διατηρημένους το χώρο άλεσης πάνω από τον υπόγειο μηχανισμό κίνησης, το χώρο αποθήκευσης στο ισόγειο και δίπλα τη διώροφη κατοικία του μυλωνά.
• Οι αξιόλογες τοιχογραφίες στο τζαμί που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Άρμεν και Αγαμέμνονος (πίσω από το ΙΚΑ), οι οποίες απεικονίζουν πιθανώς την πόλη της Δράμας την περίοδο της τουρκοκρατίας.
• Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους.