Ο ΚΑΤΑΡΑΚΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΛΑΜΠΑΚΙΟΥ

-Ποιός από τη γενιά του -60, -70 ακόμη και του -80 των κατοίκων του Καλαμπακίου και της ευρύτερης περιοχής δεν θυμάται τον "καταράκτη"; Ποιός δεν θυμάται όταν ήμασταν παιδιά και ερχόμασταν στον "καταράκτη" τους θερινούς μήνες για να κάνουμε μπάνιο, όταν το μπάνιο στη θάλασσα, εκείνη την εποχή για πολλούς ήταν αδύνατο. Ποιός δεν θυμάται ότι μάθαμε πρώτα κολύμπι στα νερά του "καταράκτη", και ότι τρώγαμε ξύλο από τους πατεράδες μας όταν μας ψάχνανε και μας βρίσκανε μέσα στα νερά του "καταράκτη" ανησυχώντας με το δίκιο τους μήπως πάθουμε κάτι κακό;

-Όλα αυτά ήρθαν στο μυαλό μου σήμερα (11-1-2010) όταν αποφάσισα να κάνω ένα περίπατο μέχρι τον "καταράκτη". Το θέαμα που αντίκρυσα δυστυχώς με απογοήτευσε πολύ βλέποντας την μεγάλη ρύπανση του χώρου από μπάζα, απορρίματα και οιοδήποτε σκουπίδια που συσσωρεύονται στις όχθες του ρέματος. Ενώ στην πραγματικότητα είναι ένα θαυμάσιο τοπίο που μέσα στην άγρια ομορφιά της φύσης ενδείκνυται για περιπάτους, το θέαμα με τα σκουπίδια σε αποκαρδιώνει. Θυμάμαι όταν ήμασταν παιδιά δεν διστάζαμε να πιούμε νερό από τον "καταράκτη" που ήταν κρυστάλινα και καθάρια νερά, ενώ τώρα ούτε να πλησιάσεις μπορείς. Ευχής έργο θα ήταν εάν η Δημοτική Αρχή να μπορούσε να αξιοποιήσει αυτόν τον χώρο, που νομίζω είναι ότι απέμεινε από τα τελευταία μνημεία της φύσεως του Καλαμπακίου, αν θυμηθούμε την ολοσχερή καταστροφή του "δάσους" πρίν από πολλά χρόνια.
-Από την περιοχή του "καταράκτη"